EGFR هدف قرار درمان سرطان ریه در مرحله اولیه برای اولین بار: AstraZeneca Tagrisso (osimertinib) دریافت بررسی اولویت توسط FDA ایالات متحده!

AstraZeneca به تازگی اعلام کرد که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) یک برنامه دارویی جدید تکمیلی (sNDA) را برای داروی ضد سرطان هدفمند Tagrisso (osimertinib) پذیرفته و بررسی اولویت را اعطا کرده است. sNDA به دنبال تایید Tagrisso برای اوایل (مرحله IB / II / IIIA) جهش گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFRm) غیر کوچک سلول سرطان ریه (NSCLC) بیمارانی که درمان کامل جراحی جراحی جراحی جراحی جراحی تومور را به پایان رسانده اند، به عنوان یک درمان کمکی پس از عمل. در ماه ژوئیه سال جاری ، FDA اعطا Tagrisso تعیین مواد مخدر دستیابی به موفقیت (BTD) برای نشانه های فوق ذکر شده است. FDA تعیین کرده است sNDA نسخه دارو کاربر قانون هزینه (PDUFA) تاریخ هدف برای سه ماهه اول سال 2021.

سرطان ریه یک بیماری ویرانگر است. اگر چه تا 30 درصد از بیماران NSCLC ممکن است به اندازه کافی زود تشخیص داده شوند و پتانسیل تحت عمل جراحی درمانی را داشته باشند، عود بیماری در بیماری زودهنگام بسیار شایع است و نزدیک به نیمی از بیماران تشخیص داده شده در IB مرحله ای، بیش از سه چهارم بیماران تشخیص داده شده در مرحله IIIA در عرض 5 سال عود خواهند کرد.

تاگریسو یک بازدارنده نماینده سوم مولکول کوچک دهان EGFR-TKI است که توسط بسیاری از کشورهای جهان (از جمله ایالات متحده، ژاپن، چین، و اتحادیه اروپا) تأیید شده است: (۱) درمان خط اول بیماران EGFRm NSCLC که به صورت محلی پیشرفته یا متاستاتیک هستند؛ (2) درمان خط دوم از بیماران NSCLC محلی پیشرفته یا متاستاتیک با جهش مثبت EGFR T790M.

نتایج اثربخشی بی سابقه از مطالعه فاز سوم ADAURA نشان داد که در مرحله اولیه (IB/II/IIIA) بیماران EGFRm-NSCLC که تحت عمل جراحی کامل تومور قرار گرفته اند، استفاده از تاگریسو در درمان کمکی پس از عمل به طور قابل توجهی طولانی مدت بقای بدون بیماری (DFS) ) ، به طور قابل توجهی خطر عود بیماری یا مرگ را تا 80 درصد کاهش می دهد.

شایان ذکر است که کارآزمایی ADAURA اولین کارآزمایی بالینی جهانی است که مزایای قابل توجه آماری و بالینی یک مهارکننده EGFR را در درمان کمکی سرطان ریه ارزیابی می کند. نتایج برای اولین بار تایید می کند که یک مهارکننده EGFR می تواند پیشرفت سرطان ریه جهش یافته اولیه EGFR را تغییر دهد و امید به درمان را در اختیار بیماران قرار دهد.

دیو فردریکسون، معاون اجرایی بخش سرطان شناسی آسترازنکا در این مورد می گوید: «بیماران مبتلا به سرطان ریه جهش یافته EGFR در مرحله اولیه هنوز خطر قابل توجهی برای عود پس از عمل جراحی و شیمی درمانی کمکی دارند. گزینه های درمانی هدفمند جدید برای بهبود پیش آگهی این بیماران ضروری است. این بررسی سریع برجسته مزایای بقای بی سابقه بدون بیماری است که Tagrisso به ارمغان می آورد به بیماران در محیط درمان کمکی. ما به همکاری با FDA ادامه خواهیم داد تا چنین داروهای درمانی را در اختیار بیماران قرار دهیم که هر چه زودتر عمل بالینی را تغییر می دهند.»

ADAURA یک مطالعه تصادفی، دو سوکور، جهانی، کنترل شده با دارونما فاز III است که در 682 بیمار اولیه (IB/II/IIIA) EGFRm-NSCLC که عمل جراحی کامل تومور و شیمی درمانی کمکی استاندارد اختیاری پس از عمل دریافت کرده اند، اثربخشی و ایمنی تاگریسو را برای درمان کمکی ارزیابی کرده است. در مطالعه، بیماران گروه آزمایش به مدت سه سال یا تا زمانی که بیماری عود کرد، یک بار قرص دهانه روزانه تاریسو ۸۰ میلی گرم دریافت کردند. این تحقیق در بیش از ۲۰۰ مرکز بالینی در بیش از ۲۰ کشور اروپا، آمریکای جنوبی، آسیا و خاورمیانه انجام شد. نقطه پایانی اولیه بقای بدون بیماری (DFS) در بیماران مرحله II/IIIA است، و نقطه پایانی ثانویه کلیدی DFS در بیماران IB/II/IIIA مرحله است. خواندن داده ها در ابتدا در سال ۲۰۲۲ انتظار می رود.

در آوریل ۲۰۲۰ کمیته مستقل نظارت بر داده ها پس از ارزیابی مشخص کرد که مطالعه به اثربخشی قریب به اتفاق دست یافته است. بر اساس نتایج، IDMC توصیه می کند که این مطالعه را 2 سال پیش نبسته باشد. در زمان قطع داده ها، داده های بقای کلی (OS) به نفع تاگیسو است، اما هنوز بالغ نشده است. این مطالعه به ارزیابی OS که نقطه پایانی ثانویه دیگری از مطالعه است ادامه خواهد داد.

داده های دقیق منتشر شده در نشست سالانه ASCO در سال ۲۰۲۰ نشان داد که از نظر نقطه پایانی اولیه DFS در بیماران مرحله II/IIIA، گاتریسو مورد استفاده در درمان کمکی (پس از عمل) خطر عود یا مرگ بیماری را ۸۳٪ کاهش داد (HR=0.17; 95%) CI: 0.12, 0.23; پرويز<0.0001). the="" key="" secondary="" endpoint-dfs="" results="" of="" the="" entire="" study="" population="" (stage="" ib/ii/iiia="" patients)="" showed="" that="" tagrisso="" reduced="" the="" risk="" of="" disease="" recurrence="" or="" death="" by="" 79%="" (hr="0.21;" 95%ci:="" 0.16,="" 0.28;=""><0.0001)>

دو سال بعد، ۸۹٪ از بیماران گروه درمانی گاتریسو هنوز بدون بیماری جان سالم به در بردند، در مقایسه با ۵۳٪ در گروه دارونما. نتایج سازگار DFS در تمام زیرگروه ها از جمله بیماران تحت شیمی درمانی پس از عمل، بیماران تحت عمل جراحی تنها، بیماران آسیایی، و بیماران غیر آسیایی مشاهده شد. در این مطالعه ایمنی و تحمل پذیری تاگوریسو با کارآزمایی های قبلی همخوانی دارد.

روی اس هربست، ام دی، محقق ارشد مطالعه ADAURA و مدیر بخش سرطان شناسی در مرکز سرطان ییل و بیمارستان سرطان اسمیلو در این باره اظهار نظر کرد: «این داده ها یک پیشرفت انقلابی و عمده برای بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک جهش یافته EGFR در مرحله اولیه است. حتی پس از عمل جراحی موفق و پس از آن شیمی درمانی کمکی، این بیماران با نرخ عود بالایی مواجه هستند. تابریسو یک طرح درمانی جدید بسیار مورد نیاز ارائه خواهد کرد که پتانسیل تغییر عمل پزشکی و بهبود پیش آگهی این بیماران را دارد.»

سرطان ریه علت اصلی مرگ و میر سرطان در مردان و زنان است, حسابداری برای حدود یک پنجم از تمام مرگ و میر سرطان, پیشی گرفتن از پستان, پروستات, و سرطان روده بزرگ ترکیب. سرطان ریه به طور گسترده ای به سرطان ریه سلول های غیر کوچک (NSCLC) و سرطان ریه سلول های کوچک (SCLC) تقسیم می شود که NSCLC ۸۰ تا ۸۵٪ آن ها را به خود حساب می کند. حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از بیماران مبتلا به NSCLC در زمان تشخیص بیماری قابل تقدیس دارند و بیشتر بیماران مبتلا به NSCLC قابل تقدیس در نهایت پس از عمل جراحی (عمل جراحی کامل) عود خواهند کرد.

حدود ۱۰ تا ۱۵٪ از بیماران NSCLC در ایالات متحده و اروپا، و حدود ۳۰ تا ۴۰٪ در آسیا دارای NSCLC جهش یافته EGFR (EGFRm) هستند. این بیماران به ویژه نسبت به درمان گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی تیروزین کیناز (EGFR-TKI) حساس هستند. چنین داروهایی می توانند مسیرهای سیگنالینگ سلولی را که رشد تومور را رانندگی می کنند، مسدود کنند.

تاگریسو نسل سوم برگشت ناپذیر EGFR-TKI است که می تواند بر مقاومت نسل اول و دوم EGFR-TKIs در برابر این کلاس از داروها از جمله روش/آستلاس تاروکا، آسترازنکا ایرسا (ایرسا)، بوهرینگر اینگلهایم گیلوریف (afatinib، afatinib) غلبه کند.

تاگریسو می تواند حساسیت EGFR و جهش های مقاومتی EGFR-T790M را مهار کند، و فعالیت بالینی علیه متاستاز سیستم عصبی مرکزی دارد. تا به حال، Tagrisso 40mg و 80mg یک بار در روز قرص های شفاهی در بسیاری از کشورها (از جمله ایالات متحده، ژاپن، چین، و اتحادیه اروپا) برای درمان خط اول EGFRm پیشرفته NSCLC تایید شده است، و در بسیاری از کشورها (از جمله ایالات متحده، ژاپن، چین، اتحادیه اروپا) برای درمان خط دوم بیماران مبتلا به EGFR T790M جهش مثبت پیشرفته NSCLC مورد استفاده قرار گرفت.

در حال حاضر، AstraZeneca در حال توسعه Tagrisso برای درمان کمکی (مطالعه ADAURA)، بیماری ناپایدار پیشرفته محلی (مطالعه لورا)، شیمی درمانی ترکیبی برای بیماری متاستاتیک (FLAURA2)، همراه با داروهای جدید بالقوه برای حل مقاومت در برابر EGFR TKI (مطالعه ساوانا، مطالعه باغ).