Vorasidenib کارآیی خود را نشان می دهد: بقای بدون پیشرفت (PFS) به 3.1 سال می رسد!

سرویر اخیراً اعلام کرد که نتایج یک مرحله بالینی افزایش دوز فاز 1 (NCT02481154) که در ارزیابی ووراسیدنیب به عنوان یک عامل واحد در درمان تومورهای جامد پیشرفته جهش یافته ایزوسیترات دهیدروژناز (IDH) (از جمله گلیومای درجه پایین ، LGG) منتشر شده است ، در مجله معروف بین المللی تحقیقات سرطان"؛ Clinical Cancer Research" ؛. ووراسیدنیب یک بازدارنده دوتایی تحت تحقیق ، دهانی ، انتخابی و نفوذ مغزی برای آنزیم های جهش یافته IDH1 و IDH2 است.

در اولین مطالعه انسانی (NCT02481154) ، در مجموع 93 بیمار مبتلا به تومورهای جامد پیشرفته با جهش های IDH1/2 ، از جمله 52 بیمار مبتلا به گلیوما ، ثبت نام کردند. در مطالعه ، ووراسیدنیب به صورت خوراکی ، یک بار در روز ، به مدت 28 روز ، تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل قبول تجویز شد.

نتایج نشان داد که ووراسیدنیب هنگامی که دوز یک بار در روز کمتر از 100 میلی گرم بود ، ایمنی خوبی نشان داد و فعالیت بالینی اولیه را در بیماران مبتلا به گلیومای درجه پایین با جهش های عود کننده یا پیشرونده IDH1/2 نشان داد. داده های تحقیق نشان می دهد که در بیماران مبتلا به گلیوما با درجه پایین بدون افزایش ، متوسط ​​بقای بدون پیشرفت (PFS) 36.8 ماه (3.1 سال) است [فاصله اطمینان 95٪ (CI): 11.2-40-40.8 ماه]. با توجه به معیارهای ارزیابی پاسخ عصبی توموری گلیوما با درجه پایین (RANO-LGG) ، در بین بیماران مبتلا به گلیومای درجه پایین ، میزان پاسخ عینی (ORR) تعریف شده توسط پروتکل مطالعه 18 (بود (1 مورد با پاسخ جزئی ، 3 مورد با پاسخ خفیف) سهولت). ارزیابی اکتشافی حجم تومور نشان داد که حجم تومور بسیاری از بیماران مبتلا به گلیومای درجه پایین بدون افزایش ، همچنان در حال کوچک شدن است.

جهش در آنزیم متابولیک IDH1/2 تقریباً در 80٪ بیماران مبتلا به گلیومای درجه پایین (LGG) رخ می دهد. درمان استاندارد LGG شامل برداشتن تومور و به دنبال آن پرتودرمانی و شیمی درمانی در صورت لزوم است. این روش درمانی قابل درمان نیست و درمان های فعلی با سمیت کوتاه مدت و بلند مدت همراه هستند و اکثر بیماران عود بیماری را تجربه کرده و به درجه های بالاتر تومور می رسند. در این مطالعه ، vorasidenib ایمنی خوبی را نشان داد. سمیت محدودکننده دوز افزایش ترانس آمیناز در mg100 میلی گرم رخ می دهد و قابل برگشت است.

محقق تیم تحقیق ، دکتر تیم کلاغزی ، گروه مغز و اعصاب ، دانشکده پزشکی دیوید گفن ، دانشگاه کالیفرنیا ، لس آنجلس ، گفت:"؛ با توجه به مسمومیت ناشی از شیمی درمانی و رادیوتراپی ، گزینه های درمانی برای بیماران کم گلیوم های درجه دار با جهش های IDH را می توان بهبود بخشید. ، هنوز یک نیاز برآورده نشده قابل توجه وجود دارد. این نتایج اولیه فواید درمانی بالقوه ووراسیدنیب را در گلیوماهای درجه پایین با جهش های IDH تقویت می کند."؛

ساختار شیمیایی vorasidenib

در حال حاضر ، Servier یک مطالعه ثبت فاز 3 INDIGO (NCT04164901) را انجام می دهد تا فعالیت وراسیدنیب را در مراحل اولیه بیماری به عنوان یک درمان بالقوه برای بیماران مبتلا به گلیوم درجه 2 باقی مانده یا عود کننده درجه 2 ارزیابی کند. تأخیر در نیاز به درمان تهاجمی تر در مراحل اولیه ممکن است مزایای معناداری را برای بیماران به همراه داشته باشد.

گلیوما درجات مختلفی از پرخاشگری را از خود نشان می دهند ، از رشد آهسته (گلیوم درجه پایین) تا پیشرفت سریع (گلیوم درجه بالا ، گلیوبلاستوما چند شکل). افزایش تومور یک ویژگی تصویربرداری است که با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) ارزیابی می شود و تومورهای تقویت شده به احتمال زیاد درجه بالا هستند.

علائم شایع گلیوما شامل تشنج ، اختلال حافظه ، نقص حسی و نقص عصبی است. صرف نظر از درمان ، پیش آگهی طولانی مدت ضعیف است و اکثر بیماران مبتلا به گلیومای درجه پایین دچار بیماریهای مکرر می شوند که با گذشت زمان پیشرفت می کند. در ایالات متحده و اتحادیه اروپا ، سالانه تقریباً 11000 بیمار مبتلا به گلیوما با درجه پایین تشخیص داده می شوند و تقریباً 80 patients از بیماران دچار جهش های IDH هستند.