مهارکننده CXCL-8 لادریکسین وارد فاز 3 آزمایش های بالینی می شود: این می تواند از سلول های ب لوزالمعده محافظت کرده و پیشرفت بیماری را به تأخیر بیندازد!

Dompe ، یک شرکت داروسازی برجسته ایتالیایی ، اخیراً اعلام کرده است که اولین بیمار را در یک آزمایش بالینی فاز 3 برای ارزیابی اثر بخشی و ایمنی داروی لادریکسین مولکول کوچک خوراکی جدید برای درمان نوجوانان دیابت نوع 1 (T1D) جدید ثبت نام کرده است. و بزرگسالان

این یک آزمایش تصادفی ، چند مرکزی ، دو سو کور ، دارونما فاز 3 است. بیماران ثبت نام شده نوجوانان و بزرگسالان تازه شروع شده T1D با عملکرد سلولهای β باقی مانده کم هستند. هدف اصلی این است که ارزیابی مهار CXCL-8 (IL-8) فعالیت بیولوژیکی برای حفظ اثر بخشی عملکرد سلول β. در حال حاضر ، سایت آزمایش بالینی آزمایش در ایالات متحده ، جذب بیمار را آغاز کرده است و برنامه ریزی شده است که مطالعه در نیمه اول سال 2021 آغاز شود. انتظار می رود استخدام سایت های آزمایش اروپا تا سال 2022 ادامه یابد.

شروع آزمایش بالینی فاز 3 لاداراکسین نتایج آزمایش فاز 2 (NCT02814838) را دنبال کرد ، که در کنفرانس علمی آنلاین انجمن دیابت آمریکا (ADA) در سال 2020 اعلام و در ژوئن سال 2020 در مجله بین المللی پزشکی دیابت منتشر شد. در مطالعه فاز 2 ، هیچ مشاهده ایمنی مربوط به بالینی بین دو گروه مطالعه مشاهده نشد. علاوه بر این ، در مطالعه فاز 2 ، روش جدید مهار CXCL-8 (IL-8) تأثیرات خوبی در حفظ سلولهای β پانکراس و تأخیر در پیشرفت بیماری در بیماران مبتلا به T1D جدید دارد. در مطالعه ، لاداریکسین به خوبی تحمل شد.

T1D یک بیماری خود ایمنی مزمن است. با گذشت زمان ، می تواند منجر به از دست دادن توده سلول β پانکراس عملکردی با واسطه ایمنی شود و منجر به دیابت علامتی و وابستگی مادام العمر به انسولین شود. درمان های موجود در حال حاضر بر کنترل قند خون متمرکز هستند و نیاز پزشکی بسیار تأمین نشده برای تأخیر در پیشرفت بیماری را با حفظ عملکرد سلول β برطرف نمی کنند.

CXCL-8 IL-8 نامیده می شود ، یک کموکین پیش التهابی است که در پاسخ ایمنی ذاتی نقش دارد و یک واسطه مهم در انواع بیماریهای ایمنی و متابولیکی از جمله T1D است. با مسدود کردن گیرنده سلولی آن CXCR1 / 2 برای تنظیم یا مهار فعالیت CXCL-8 ، می توان آن را به عنوان هدفی برای توسعه روشهای درمانی نوآورانه با هدف کاهش سرعت پیشرفت T1D در نظر گرفت.

لاداریکسین یک مولکول خوراکی کوچک تحت بررسی است ، که به عنوان یک مهار کننده آلوستریک دو برابر غیر رقابتی گیرنده های CXCL8 (IL-8) CXCR1 و CXCR2 عمل می کند. با مسدود کردن گیرنده CXCR1 / 2 ، لاداریکسین می تواند از التهاب و تخریب سلولهای β در سیستم ایمنی بدن در جزایر لوزالمعده جلوگیری کند ، که یکی از ویژگی های برجسته T1D است. مهار CXCR1 / 2 برای جلوگیری و معکوس کردن T1D در موش ها نشان داده شده است. در حال حاضر ، لادریکسین برای استفاده در هیچ کشوری تایید نشده است.