Livtencity: اولین دارویی که برای درمان عفونت CMV نسوز در گیرندگان پیوند استفاده می شود!--2/2

مطالعه TAK-620-303 در دریافت کنندگان پیوند نسوز، با یا بدون مقاومت دارویی (R/R) عفونت/بیماری سیتومگالوویروس (CMV) انجام می شود و داروی ضد ویروسی TAK-620 (ماریباویر) در حال مطالعه خواهد بود. ) و داروهای ضد ویروسی معمولی (درمان تعیین شده توسط محقق [IAT]، ترکیبی از یک یا چند دارو زیر: گانسیکلویر [گانسیکلویر]، والگانسیکلویر [والگانسیکلویر]، فوسکارنت [foscarnet]، دوفویر غربی [cidofovir]) مقایسه شد. نقطه پایانی اولیه مطالعه نرخ ترخیص CMV viremia تایید شده در هفته هشتم درمان (پایان دوره درمان) است، و نقطه پایانی ثانویه کلیدی نرخ ترخیص CMV و کنترل علائم حفظ شده به هفته 16 است.

نتایج مطالعه از کل جمعیت کارآزمایی نشان داد که ماریباویر از نظر میزان ترخیص ویریای CMV در هفته هشتم مطالعه برتر از درمان ضد ویروسی معمولی است. به طور خاص: در هفته هشتم مطالعه، در میان دریافت کنندگان پیوند که درمان ضد ویروسی دریافت کردند، یا بدون مقاومت دارویی (R/R)، بیماری CMV/ عفونت، نسبت بیمارانی که به ترخیص CMV ویرمیا دست یافتند، گروه درمان ماریباویر (7/55 درصد، 235/131 نفر) بیش از دو برابر گروه درمانی معمولی (9/23 درصد، 117/28 نفر) (تفاوت تعدیل شده [95٪CI] بود: 32.8%[22.8-42.7]; p<>

داده های تجزیه و تحلیل زیرگروه نشان داد که در میان دریافت کنندگان پیوند تایید شده است که عفونت CMV مقاوم به ژنوتیپ در معاینه پایه، نسبت بیمارانی که در هفته هشتم مطالعه (در پایان دوره درمان)، تحت درمان با ماریباویر گروه (8/62 درصد، 121/76 درصد) بیش از 3 برابر گروه درمان IAT (3/20 درصد، 14/69) (تفاوت تنظیم شده [95٪CI]: 44.1٪ [31.3, 56.9]).

در این مطالعه، دریافت کنندگان پیوند تحت درمان با ماریباویر بروز کمتری از سمیت های مرتبط با درمان را نشان دادند که در درمان ضد ویروسی معمولی شایع است. به طور خاص، دریافت کنندگان پیوند تحت درمان با ماریباویر در مقایسه با دریافت کنندگان پیوند تحت درمان با والگانسیکلویر/گانسیکلویر (7/1 درصد[234/4] در مقابل 25 درصد [56/14]) کمتر بودند، در مقایسه با دریافت کنندگان پیوند تحت درمان با فوسکارنت، بروز آسیب حاد کلیه مربوط به درمان کمتر است (1.7٪[4/234] در مقابل 19.1[9/47]). بروز حوادث نامطلوب (TEAE) در هر سطح از درمان در گروه ماریباویر و گروه درمان معمولی به ترتیب 4/97 درصد (234/228) و 4/91 درصد (116/106 درصد) بود. شایع ترین TEAEs در گروه ماریباویر دیسژئوس (9/35 درصد، 234/84 درصد)، تهوع (5/8 درصد، 234/20 درصد) و استفراغ (7/7 درصد) بود. ميزان بروز TEAEs در گروه ماريبوير و گروه درمان معمولی که منجر به قطع داروی مورد مطالعه شد، به ترتیب 2/13 درصد (234/31) و 9/31 درصد (116/37) بودند. 2 مورد مرگ و میر ناشی از TEAEs جدی مرتبط با درمان (1 در هر گروه درمان) وجود دارد.

سیتومگالوویروس (CMV) یک ویروس هرپس بتا است که معمولاً انسان را آلوده می کند؛ ۴۰٪-۱۰۰٪ از جمعیت بالغ دارای شواهد سرولوژیکی از عفونت قبلی هستند. CMV معمولاً در بدن نهان و بدون نشان است، اما ممکن است در هنگام سرکوب ایمنی دوباره فعال شود. افراد مبتلا به سیستم ایمنی به خطر افتاده ممکن است دچار بیماری های جدی شوند، از جمله بیمارانی که عوامل سرکوب کننده ایمنی مربوط به پیوندهای مختلف مانند پیوند سلول خون سازی (HCT) یا پیوند عضو جامد (SOT) را دریافت می کنند. در میان تخمین زده شده ۲۰۰٬۰ پیوند بزرگسالان در هر سال، CMV یکی از شایع ترین عفونت های ویروسی در دریافت کنندگان پیوند است. برآورد بروز در دریافت کنندگان پیوند SOT 16 تا 56 درصد، و بروز در دریافت کنندگان پیوند HCT 30 تا 70 درصد است. در دریافت کنندگان پیوند، فعال سازی مجدد CMV می تواند منجر به پیامدهای جدی از جمله از دست دادن اندام های پیوندی شود و در موارد شدید می تواند کشنده باشد. درمان های موجود برای درمان عفونت CMV پس از پیوند ممکن است عوارض جانبی جدی نشان دهد، نیاز به تنظیم دوز داشته باشد یا نتواند تکثیر ویروس را به اندازه کافی مهار کند. علاوه بر این، درمان های موجود ممکن است به دلیل اداره نیاز یا طولانی مدت بستری شدن در بیمارستان داشته باشند.

ماریباویر متعلق به کلاسی از داروها به نام هسته های بنزیمی داازول است که می تواند کیناز پروتئین pUL97 CMV را هدف قرار دهد و در نتیجه به طور بالقوه بر چندین فرایند کلیدی تکثیر CMV از جمله تکثیر DNA ویروسی، بیان ژن ویروسی، محصور شدن و پوشش بالغ پوسته فرار از هسته سلول آلوده تأثیر می گذارد.

ماریباویر یک درمان ضد ویروسی در دسترس زیستی شفاهی است که برای پیوند سلول های بنیادی خون سازی (HSCT) یا گیرنده های پیوند اندام جامد (SOT) توسعه یافته است که با عفونت CMV همراه هستند و در برابر داروهای درمانی استاندارد فعلی CMV مقاوم یا نسوز هستند. در ایالات متحده و اتحادیه اروپا، ماریباویر برای درمان ویرمیای CMV شدید بالینی در گروه های بیمار پرخطر و برای درمان بیماری CMV در بیماران دچار ضعف ایمنی، تعیین داروی یتیم (ODD) اعطا شده است. در ایالات متحده، ماریباویر همچنین به تعیین مواد مخدر دستیابی به موفقیت (BTD) برای دریافت کنندگان پیوند برای درمان عفونت های CMV که مقاوم یا نسوز به درمان های قبلی اعطا شده است. در چین ماریباویر مجوز ضمنی کارآزمایی های بالینی را در آوریل ۲۰۲۰ به دست آورد و نشانه های توسعه آن عبارت است از: برای درمان عفونت ها یا بیماری های CMV.