کارآزمایی بالینی فاز 3 آنتاگونیست گیرنده دوگانه اندوتلین-آنژیوتانسین اسپارسنتان: اثر قابل توجه

Travere Therapeutics به تازگی نتایج موفقیت آمیز کلاس A را با سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اعلام کرده است. دو طرف در مورد موارد زیر به توافق رسیده اند: Travere Therapeutics قصد دارد sparsentan را برای درمان گلومرول اسکلروز قطعی کانونی (FSGS) داده های اضافی تخمین زده شده برای فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) از مطالعه کلیدی مرحله 3 مطالعه DUPLEX برای پشتیبانی از برنامه برای تأیید سریعتر ارسال کند. در سال 2022

بر اساس نتایج جلسه کلاس A ، Travere Therapeutics قصد دارد برنامه خود را در اختیار FDA ایالات متحده قرار دهد تا داده های eGFR اضافی از مطالعه جاری DUPLEX را در نیمه اول سال 2022 ارائه دهد. در پایان داده های eGFR ، همه بیماران هنوز در مطالعه DUPLEX یک سال درمان را تکمیل می کند و تقریبا 50 of از بیماران دو سال درمان را به پایان می رسانند. پس از به دست آوردن اطلاعات حمایتی بیشتر از eGFR ، این شرکت قصد دارد در اواسط سال 2022 برنامه ای برای تأیید سریع در ایالات متحده ارائه دهد. مطالعه DUPLEX طبق برنامه ریزی ادامه می یابد. در برنامه تحلیل آماری تغییری ایجاد نمی شود. بیماران برای ارزیابی تأثیر درمان بر شیب eGFR در طول دوره 108 هفته ای در یک تجزیه و تحلیل نقطه پایانی تأیید می شوند.

دکتر اریک دوبه ، مدیرعامل Travere Therapeutics ، گفت:"؛ ما از نتایج جلسه نوع A بسیار راضی هستیم ، که برنامه ما را برای ارائه اطلاعات اضافی eGFR از FDA به FDA از مطالعه در حال انجام DUPLEX در اولین مورد تأیید کرد. نیمی از سال 2022 برای تسریع در تأیید مسیر sparsentan در نشانه های FSGS. اگر داده های اضافی پیش بینی سود طولانی مدت مورد انتظار ما را بیشتر تقویت کند ، ما انتظار داریم در اواسط سال آینده یک برنامه دارویی جدید (NDA) ارائه دهیم تا تأیید اسپارسنتان برای نشانه های FSGS تسریع شود و بیشتر آماده استفاده از آن به عنوان یک روش جدید بالقوه شویم. استاندارد درمان FSGS پس از تأیید به بازار معرفی می شود."؛

ساختار شیمیایی sparsentan

اسپارسنتان یک آنتاگونیست گیرنده دو طرفه اندوتلین-آنژیوتانسین (DEARA) است که نوع جدیدی از دارو است که می تواند گیرنده های اندوتلین نوع A (ETA) و آنژیوتانسین II نوع 1 (AT1) را مسدود کند.

داده های پیش بالینی نشان می دهد که در انواع بیماریهای مزمن کلیوی ، مسدود کردن مسیرهای اندوتلین A (ETA) و آنژیوتانسین II نوع 1 (AT1) می تواند پروتئینوری را کاهش دهد ، از سلولهای زیرپوستی محافظت کرده و از اسکلروز گلومرولی و تکثیر سلول های مزانژنیک جلوگیری کند. در ایالات متحده و اتحادیه اروپا ، اسپارسنتان به عنوان داروی یتیم (ODD) برای درمان گلومرولاسکلروز سگمنتال کانونی (FSGS) و نفروپاتی IgA (IgAN) اعطا شده است.

در حال حاضر ، اسپارسنتان در مطالعه کلیدی مرحله 3 DUPLEX برای درمان FSGS و مطالعه کلیدی Phase 3 PROTECT برای درمان IgAN ، در مقایسه با درمان استاندارد فعلی ، مورد ارزیابی قرار می گیرد.ایربسارتانبه ایربسارتان متعلق به مسدود کننده گیرنده آنژیوتانسین II (ARB) است که فقط به صورت انتخابی گیرنده AT1 را مسدود می کند.

اسپارسنتان می تواند مسیرهای سیگنال را در FSGS و IgAN مهار کند

در فوریه 2021 ، Travere Therapeutics اعلام کرد که مطالعه DUPLEX به نقطه پایانی پروتئینوری بهبودی جزئی FSGS میان مدت (FPRE) رسیده است ، که از نظر آماری معنی دار بود. FPRE یک نقطه پایانی بالینی مهم است که به عنوان نسبت پروتئین ادرار به کراتینین (UP/C) ≤ 1.5 گرم در گرم تعریف می شود و UP/C بیش از 40 lower کمتر از سطح اولیه است. پس از 36 هفته درمان ، 42.0٪ از بیماران تحت درمان با اسپارسنتان به FPRE دست یافتند ، در حالی که نسبت بیماران تحت درمان باایربسارتانFPRE به دست آمده 26.0 (بود (P=0.0094). نتایج اولیه تجزیه و تحلیل موقت نشان داد که در زمان ارزیابی موقت ، اسپارسنتان به طور کلی به خوبی تحمل می شد و ایمنی معادل ایربسارتان را نشان می داد.

در آگوست 2021 ، این شرکت اعلام کرد که مطالعه PROTECT به نقطه نهایی اثربخشی اولیه میان مدت رسیده است و از نظر آماری معنی دار بود: پس از 36 هفته درمان ، سطح پروتئینوری بیماران در گروه درمانی اسپارسنتان به طور متوسط ​​کاهش یافت. 49.8 from از ابتدا ، و کاهش مثبت بود. گروه کنترل دارویی-گروه درمانی ایربسارتان بیش از 3 بار (49.8٪ در مقابل 15.1٪ ؛ p< ؛ 0.0001). نتایج اولیه تجزیه و تحلیل موقت نشان داد که در زمان ارزیابی موقت ، اسپارسنتان به طور کلی به خوبی تحمل می شد ، مطابق با مشخصات ایمنی که قبلاً مشاهده شده بود.

در مطالعه مرحله دوم DUET در مورد اسپارسنتان در درمان FSGS ، گروه درمان ترکیبی به نقطه نهایی اثر بخشی اولیه رسید: پس از 8 هفته دوره درمان دوسوکور ، پروتئینوری بیش از 2 برابر در مقایسه باایربسارتان، و در کل به خوبی تحمل می شود.

ایربسارتان بخشی از گروه دارویی است که برای تجویز FSGS و IgAN در غیاب درمان دارویی تأیید شده استفاده می شود. در صورت تأیید هر دوی این دو نشانه ، اسپارسنتان این پتانسیل را دارد که اولین داروی تأیید شده برای FSGS و IgAN باشد.