دانشمندان از طریق استراتژی مدولار آنتی بیوتیک های جدید را سنتز می کنند

همانطور که همه ما می دانیم ، مشکل مقاومت به آنتی بیوتیک به یکی از فوری ترین تهدیدات عمومی در جهان تبدیل شده است. هر ساله ، صدها هزار نفر در اثر عفونت های ناشی از سویه های مقاوم می میرند.

اخیراً ، محققان دانشگاه پزشکی کالیفرنیا ، سانفرانسیسکو مقاله جدیدی را در Nature منتشر کردند که با استفاده از فن آوری سنتز کامل برای حل مشکل مقاومت باکتریایی ، مولکول های موجود آنتی بیوتیک را دوباره طراحی کرد. عنوان مقاله&است ؛ آنتی بیوتیکهای استرپتوگرامین گروه مصنوعی A که بر مقاومت Vat&غلبه می کنند.

محصولات آنتی بیوتیکی استرپتومایسین حاوی دو ماده اصلی است: 70٪ استرپتوگرامین A (پریستینامایسین IIA ، دالفوپریستین ، ویرجینیامایسین M1) و 30٪ استرپتوگرامین B (استرپتوگرامین B ؛ پریستینامایسین IA ، کوینوپریستین ، ویرژینامایسین S1). استرپتومایسین نوع A می تواند به اتصال 23S ریبوزومی ریبونوکلئیک اسید (23S rRNA) ریبوزوم 50S باکتری بپیوندد. با تغییر ساختار سه بعدی خود ، می تواند از یک طرف انتقال پپتید را مهار کرده و از طرف دیگر زنجیره B را تقویت کند. ظرفیت اتصال یانگ مایسین بیش از صد برابر است. استرپتوفیلین نوع B عمدتا به مجاورت موقعیت اتصال استرپتوتوسین نوع A متصل است ، که می تواند از افزایش طول زنجیره پپتید جلوگیری کرده و باعث ترشح پپتیدهای ناقص شود. بنابراین ، اگرچه استرپتومایسین نوع A و نوع B فقط به عنوان جداگانه آنتی بیوتیک باکتریواستاتیک هستند ، اما در صورت استفاده ترکیبی ، می توانند به آنتی بیوتیک ضد باکتری مicثر تبدیل شوند. استرپتومایسین عمدتاً توسط کبد متابولیزه می شود ، بنابراین اثر P450 را در کبد مهار می کند و به نوبه خود اثر داروهای دیگر را که توسط P450 متابولیزه می شوند نیز افزایش می دهد.

بر اساس نتایج تحقیقات قبلی ، محققان استرپتومایسین A را به 7 جز mod مدولار تقسیم کرده و سپس 60 استرپتومایسین A کاملاً جدید را با توجه به اسکلت مولکولی اصلی تحت هدایت فراساختار میکروسکوپ الکترونی-الکترونیکی کاملاً سنتز کردند. ارزیابی فعالیت بیولوژیکی این آنتی بیوتیک های مصنوعی جدید در شرایط in vitro و in vivo نشان داد که یکی از ترکیبات 47 به طور قابل توجهی بهتر از آنتی بیوتیک های نیمه مصنوعی است و می تواند به طور موثری با مشکل مقاومت دارویی مقابله کند.

نویسنده مقاله معتقد است که استفاده از یک استراتژی کاملاً مصنوعی می تواند برخی از آنتی بیوتیک های موجود را قادر به بدست آوردن ساختارهای متنوعی کند که دستیابی به آنها با روش های نیمه سنتزی دشوار است ، یک بار دیگر اثر کاملاً جدیدی ایجاد کرده و هزینه را بسیار کاهش می دهد توسعه دارو