فاینرونون داروی فاز 3 بایر از نظر بالینی به طور قابل توجهی خطر وقایع کلیوی و قلبی عروقی را کاهش می دهد!

بایر اخیراً نتایج دقیق مطالعه فاز III FIDELIO-DKD خود را اعلام کرده است. این مطالعه در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 (T2D) مبتلا به بیماری مزمن کلیه (CKD) انجام شد و اثربخشی و ایمنی فیرنون و دارونما را ارزیابی کرد. هر دو گروه تحت مراقبت استاندارد قرار گرفتند ، از جمله درمان با افت قند خون و حداكثر دوز قابل تحمل از بلوك درمانی سیستم رنین-آنژیوتانسین (RAS) ، مانند مهاركننده های آنزیم تبدیل كننده آنژیوتانسین (ACE) یا مسدود كننده های گیرنده های آنژیوتانسین II (ARB).

نتایج نشان داد که این مطالعه به نقطه نهایی اولیه رسیده است: هنگامی که با مراقبت استاندارد ترکیب می شود ، فینرنون به طور قابل توجهی خطر ابتلا به کامپوزیت اولیه پیشرفت CKD ، نارسایی کلیه و مرگ کلیوی را در مقایسه با دارونما کاهش می دهد. به طور خاص ، با پیگیری متوسط ​​2.6 ساله ، در مقایسه با دارونما ، فینرنون برای اولین بار نارسایی کلیه را تجربه می کند ، میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمین زده شده (eGFR) حداقل تا 4 هفته از 40٪ bas کاهش می یابد ، کلیوی خطر مرکب مرگ به میزان قابل توجهی 18٪ کاهش یافت (HR=0.82 ؛ 95٪ CI: 0.73-0.93؛ p=0.0014). در 36 ماهگی ، تعداد درمان های مورد نیاز برای جلوگیری از وقوع یک نقطه پایان کامپوزیت اولیه 29 مورد بود (95٪ CI: 16-166).

علاوه بر این ، نتایج مطالعه نشان داد که در زیرگروه های از پیش تعیین شده ، اثر فینرونون بر روی نتایج اصلی به طور کلی سازگار بوده و اثر درمان در طول دوره مطالعه پایدار است. با پیگیری متوسط ​​2.6 ساله ، در مقایسه با دارونما ، فینرنون همچنین به طور قابل توجهی خطر ابتلا به نقاط اصلی ثانویه را کاهش می دهد: کاهش 14 درصدی خطر ترکیبی از مرگ قلبی عروقی ، سکته قلبی غیر کشنده ، سکته مغزی غیر کشنده ، یا طول ماندن در نارسایی قلبی (خطر نسبی کاهش یافت ، HR=0. 86 [95٪ CI: 0.75-0.99؛ p=0.0339]).

در این مطالعه ، فینرنون به خوبی قابل تحمل بود ، سازگار با ایمنی مشاهده شده در مطالعات قبلی. عوارض جانبی کلی و عوارض جانبی جدی ناشی از درمان بین دو گروه مشابه بود. بیشتر عوارض جانبی خفیف یا متوسط ​​بودند. فراوانی عوارض جانبی جدی در گروه فیرنون نسبت به گروه دارونما کمتر بود (9/31 درصد در مقابل 3/34 درصد). بروز عوارض جانبی مربوط به هایپرکالمی بیشتر بود (18.3 vs در مقابل 9). دو گروه به شدت با هیپرکالمی مرتبط بودند. بروز عوارض جانبی کم بود (1.6٪ در مقابل 0.4٪) و هیچ مرگ مرتبط با هیپرکالمی در دو گروه مشاهده نشد. نسبت بیمارانی که به دلیل هیپرکالمی در گروه فینرونون درمان را قطع کردند ، 2.0٪ بود ، در حالی که در گروه دارونما 0.9٪.

لازم به ذکر است که فینرونون اولین آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید انتخابی غیر استروئیدی است که ثابت شده است خطر ابتلا به حوادث کلیوی و قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به T2D و CKD کاهش می دهد. بایر قصد دارد قبل از پایان سال: برای درمان بیماران مبتلا به CKD و T2 ، یک برنامه بازاریابی برای فینرنون به آژانس های نظارتی ارائه دهد.

ساختار شیمیایی فینرنون (منبع تصویر: newdrugapprovals.org)

Finerenone (BAY 94-8862) یک آنتاگونیست گیرنده مینرالکورتیکوئید انتخابی ، غیر استروئیدی ، انتخابی (MRA) است که نشان داده شده است برای کاهش اثرات مضر گیرنده مینرالوکورتیکوئید (MR) بیش از حد است. فعال شدن بیش از حد گیرنده های مینرالکورتیکوئید عامل اصلی آسیب کلیه و قلب است. در سال 2015 ، FDA ایالات متحده وضعیت ردیابی سریع ریز (FTD) را صادر کرد.

بیماری مزمن کلیه (CKD) یکی از رایج ترین عوارض دیابت و یک عامل خطر مستقل برای بیماری های قلبی عروقی است. در تمام بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 ، تقریباً 40٪ بیماران دچار CKD می شوند. CKD علت اصلی بیماری مرحله نهایی کلیه و نارسایی کلیه است. در مرحله پیشرفته ، بیماران ممکن است برای زنده ماندن به دیالیز یا پیوند کلیه نیاز داشته باشند. در طی 10 سال ، بیماران دیابتی نوع 2 مبتلا به CKD سه برابر بیشتر از بیماران فقط با دیابت نوع 2 احتمال مرگ در اثر بیماری های قلبی عروقی دارند. کاملاً مشهور است که در بیماران مبتلا به CKD و دیابت نوع 2 ، فعال شدن بیش از حد گیرنده های مینرالکورتیکوئید می تواند باعث فرایندهای مضر (به عنوان مثال ، التهاب و فیبروز) در کلیه ها و قلب شود. در سطح جهانی ، CKD در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شایعترین علت نارسایی کلیه است.

مکانیسم عملکرد Finerenone (منبع تصویر: researchgate.net)

پروژه بالینی فینرنون فاز III بزرگترین پروژه بالینی CKD فاز III تاکنون است. این پروژه از 2 مطالعه تشکیل شده است و در آن 13000 بیمار T2D با بیماری CKD گسترده از سراسر جهان ، از جمله بیمارانی که آسیب کلیوی اولیه و بیماری کلیوی پیشرفته تری دارند ، ثبت نام کرده اند. این پروژه با هدف ارزیابی اثرات فینرونون و دارونما همراه با مراقبت های استاندارد بر پیش آگهی کلیه و قلب و عروق (CV) انجام می شود.

FIDELIO-DKD (فینرنون باعث کاهش نارسایی کلیه و پیشرفت بیماری در نفروپاتی دیابتی می شود) یک مطالعه تصادفی ، دو سو کور ، کنترل شده با دارونما ، یک گروه موازی ، چند مرحله ای ، فاز III مبتنی بر رویداد است که بیش از 1000 نفر را از 48 کشور اطراف ثبت نام می کند. تقریباً 5700 بیمار T2D با CKD در این سایت. در این مطالعه ، این بیماران به طور تصادفی برای دریافت 10 میلی گرم یا 20 میلی گرم فیرنون یا دارونما یک بار در روز ، در حالی که مراقبت های استاندارد دریافت می کردند ، از جمله درمان افت قند خون و حداکثر دوز قابل تحمل مسدود کننده سیستم رنین-آنژیوتانسین (RAS) ، مانند آنژیوتانسین ، به آنها اختصاص داده شد. مهارکننده های آنزیم تبدیل کننده (ACE) یا مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین II (ARB). این مطالعه به نقطه نهایی اولیه خود رسیده است.

FIGARO-DKD (فینرنون میزان بروز و مرگ بیماری های قلبی عروقی را در نفروپاتی دیابتی کاهش می دهد) هنوز در حال انجام است. در این مطالعه تقریباً 7400 بیمار T2D مبتلا به CKD در 48 کشور از جمله اروپا ، ژاپن ، چین و ایالات متحده ثبت نام شدند. برای بررسی کارایی و ایمنی فیرنون و دارونما همراه با مراقبت استاندارد در کاهش بروز و مرگ CV.

بایر اخیراً از آغاز مطالعه FINEARTS-HF ، یک مطالعه چند فاز III ، تصادفی ، دو سو کور ، کنترل شده با دارونما خبر داد که بیش از 5500 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی علامتی (HF) را با کسر جهشی بطن چپ بررسی می کند ... 40٪ (انجمن قلب نیویورک کلاس II-IV) Finerenone و دارونما مورد بررسی قرار گرفت. هدف اصلی این مطالعه این است که نشان دهد فینرنون در کاهش بروز نقاط انتهایی کامپوزیت مرگ ناشی از CV و به طور کلی (اولین و تکرار) حوادث HF (به عنوان نارسایی قلبی یا ویزیت های اضطراری HF) از دارونما برتر است.