Takeda Maribavir دارای اولویت بررسی توسط FDA ایالات متحده است

داروسازی تاكدا (تاكدا) اخیراً اعلام كرد كه سازمان غذا و داروی آمریكا (FDA) برنامه دارویی جدید (NDA) را برای داروی ضد ویروسی ماری باویر (TAK-620) پذیرفته و اولویت بازبینی را كه در پیوند اعضای جامد (SOT) استفاده می شود ، صادر كرده است. ) یا گیرندگان پیوند سلول خونساز (HCT) برای درمان مقاوم به درمان ، با یا بدون مقاومت دارویی (R / R) سیتومگالوویروس (CMV) عفونت. در صورت تأیید ، ماری باویر اولین و تنها دارویی است که در گیرندگان پیوند برای درمان عفونت R / R CMV پس از پیوند استفاده می شود.

CMV یک ویروس DNA از زیرخانواده ویروس هرپس β است ، با درجه بالایی از ویژگی گونه. انسان تنها میزبان ویروس سیتومگال انسانی (HCMV) است. CMV یک ویروس رایج است که می تواند افراد را در هر سنی آلوده کند. در سن 40 سالگی ، بیش از نیمی از بزرگسالان به CMV آلوده شده اند و بیشتر آنها هیچ علائم و نشانه ای ندارند. با این حال ، در افرادی که ایمنی ضعیفی دارند (از جمله گیرندگان پیوند اعضا یا سلول های بنیادی) ، عفونت CMV یک عارضه بالینی جدی است که می تواند منجر به بیماری تهاجمی بافتی و در نهایت کشنده شود. از درمان های ضد ویروسی موجود می توان برای درمان CMV استفاده کرد ، اما این درمان ها به دلیل عوارض جانبی و / یا مقاومت دارویی ممکن است در کاربرد محدود باشد.

ماری باویر یک ترکیب ضد سیتومگالوویروسی (CMV) از راه خوراکی است. در حال حاضر این تنها مورد در مرحله 3 بالینی است که در پیوند اعضای جامد (SOT) یا پیوند سلولهای خونساز (HCT) برای درمان داروهای ضد ویروس پس از پیوند برای بیماران مبتلا به عفونت CMV / بیماری استفاده می شود. ماری باویر تنها داروی ضد ویروسی CMV است که پروتئین کیناز UL97 و بستر طبیعی آن را هدف قرار داده و آن را مهار می کند. مدیریت فعلی CMV مربوط به معاملات دشوار است ، از جمله مدیریت سمیت و پاکسازی ویرمی. در صورت تأیید ، ماری باویر امکان تعریف مجدد درمان CMV نسوز پس از پیوند ، بدون در نظر گرفتن مقاومت را دارد.

maribavir NDA براساس محاکمه محوری فاز 3 TAK-620-303 (SOLSTICE، NCT02931539) انجام شده است که نتایج اصلی آن در کنفرانس پیوند و سلول درمانی (TCT) 2021 در فوریه سال جاری اعلام شد و نتایج تجزیه و تحلیل زیر گروه در مارس سال جاری در سال 2021 منتشر شد. در چهل و هفتمین نشست سالانه انجمن پیوند خون و مغز اروپا (EBMT) اعلام شد. نتایج اصلی نشان می دهد که ماری باویر در مقایسه با درمان ضد ویروسی معمولی (IAT) از اثربخشی بالاتری برخوردار است و به نقاط انتهایی اولیه و اصلی ثانویه مطالعه می رسد. علاوه بر این ، ماری باویر در مقایسه با درمان های ضد ویروسی معمول ، سمیت مربوط به درمان کمتری دارد. نتایج تجزیه و تحلیل زیرگروه نتایج کارآیی را در کل جمعیت تصادفی پشتیبانی می کند.

Obi Umeh ، MD ، معاون رئیس Takeda و رئیس پروژه جهانی maribavir ، گفت: CMV یکی از رایج ترین عفونت های ویروسی در گیرندگان پیوند است. در حال حاضر ، گزینه های درمان ضد ویروسی محدود هستند. پزشکان باید بین حذف ویروس و مدیریت عوارض جانبی احتیاط کنند. تعادل ، که ممکن است بر مراقبت از بیمار و نتایج پیوند تأثیر بگذارد. پذیرش NDA توسط FDA نقطه عطف مهمی برای پیشرفت پروژه ماریباویر است. در صورت تصویب ، ماری باویر امکان تغییر چشم انداز درمان CMV پس از پیوند را دارد."؛

ساختار مولکولی ماریباویر

مطالعه TAK-620-303 در گیرندگان پیوند مقاوم به درمان ، با یا بدون مقاومت دارویی (R / R) سیتومگالوویروس (CMV) عفونت / بیماری انجام می شود و داروی ضد ویروس TAK-620 (ماریباویر) تحت مطالعه خواهد بود. ) و داروهای ضد ویروسی معمولی (درمانی كه توسط محقق [IAT] تعیین شده است ، تركیبی از یك یا چند داروی زیر است: . نقطه نهایی اولیه مطالعه میزان ترخیص کالا از گمرک ویرمیای CMV است که در هفته 8 درمان (در پایان دوره درمان) تأیید شده است و نقطه پایانی ثانویه اصلی ، میزان ترخیص کالا از گمرک CMV و کنترل علائم تا هفته شانزدهم است.

نتایج مطالعه از کل جمعیت آزمایش نشان داد که ماریباویر از نظر میزان ترشح ویرمی در CMV در هفته 8 مطالعه نسبت به درمان ضد ویروسی معمولی برتر است. به طور خاص: در هفته هشتم مطالعه ، در میان گیرندگان پیوند که درمان ضد ویروسی ، با یا بدون مقاومت دارویی (R / R) ، بیماری CMV / عفونت دریافت کرده اند ، نسبت بیمارانی که به ترخیص کالا از ویروس CMV تایید شده رسیده اند ، گروه درمانی ماریباویر (55.7٪ ، n=131/235) بیش از دو برابر گروه درمان معمول بود (23.9٪ ، n=28/117) (اختلاف تنظیم شده [95٪ CI]: 32.8٪ [22.8-42.7] ؛ p< ؛ 0.001 )

داده های تجزیه و تحلیل زیرگروه نشان داد که در میان گیرندگان پیوند که در معاینه پایه ثابت شده است ، عفونت CMV مقاوم در برابر ژنوتیپ هستند ، نسبت بیمارانی که در هفته هشتم مطالعه (در پایان دوره درمان ) ، تحت درمان با ماریباویر گروه (62.8٪ ، 76/121) بیش از 3 برابر گروه درمان IAT (20.3٪ ، 14/69) بود (اختلاف تنظیم شده [95٪ CI]: 44.1٪ [31.3 ، 56.9]).

در این مطالعه ، گیرندگان پیوند تحت درمان با ماریباویر شیوع کمتری از سمیت مربوط به درمان را نشان دادند ، که در درمان ضد ویروسی معمولی رایج است. به طور خاص ، گیرندگان پیوند تحت درمان با ماریباویر در مقایسه با گیرندگان پیوند تحت درمان با والگانسیکلوویر / گانسیکلوویر (1.7٪ [4/234] در مقابل 25٪ [14/56]) ، در مقایسه با گیرندگان پیوند تحت درمان با فوسکارنت ، شیوع کمتری در رابطه با درمان نوتروپنی داشتند. ، میزان بروز آسیب حاد کلیوی مربوط به درمان کمتر است (1.7٪ [4/234] در مقابل 19.1 [47/9]). بروز عوارض جانبی (TEAE) در طی هر سطح از درمان در گروه ماریباویر و گروه درمان معمولی به ترتیب 97.4٪ (228/234) و 91.4٪ (106/116) بود. شایعترین TEAE ها در گروه ماری باویر ، دیسژوزیا (35.9٪ ، 84/234) ، حالت تهوع (8.5٪ ، 20/234) و استفراغ (7.7٪) بودند. بروز TEAE در گروه ماری باویر و گروه درمانی مرسوم که منجر به قطع داروی مورد مطالعه شد به ترتیب 13.2٪ (31/234) و 31.9٪ (37/116) بود. 2 مورد مرگ ناشی از TEAE های جدی مرتبط با درمان (1 مورد در هر گروه درمانی) وجود داشت.

سیتومگالوویروس (CMV) یک ویروس بتا هرپس است که معمولاً انسان را آلوده می کند. 40٪ -100٪ جمعیت بزرگسال شواهد سرولوژیکی از عفونت قبلی دارند. CMV معمولاً در بدن نهفته و بدون علامت است ، اما ممکن است در طی سرکوب سیستم ایمنی مجدداً فعال شود. افراد مبتلا به سیستم ایمنی به خطر افتاده ممکن است به بیماری های جدی مبتلا شوند ، از جمله بیمارانی که عوامل سرکوب کننده سیستم ایمنی مرتبط با پیوندهای مختلف مانند پیوند سلول های خونساز (HCT) یا پیوند اعضای جامد (SOT) را دریافت می کنند. در بین 200000 پیوند بزرگسالان در هر سال ، CMV یکی از رایج ترین عفونت های ویروسی در گیرندگان پیوند است. میزان تخمین زده شده در گیرندگان پیوند SOT 16-56٪ و بروز در گیرندگان پیوند HCT 30-70٪ است. در گیرندگان پیوند ، فعال شدن مجدد CMV می تواند عواقب جدی از جمله از دست دادن اعضای پیوندی را به دنبال داشته باشد و در موارد شدید می تواند کشنده باشد. درمان های موجود برای درمان عفونت CMV پس از پیوند ممکن است عوارض جانبی جدی نشان دهد ، نیاز به تنظیم دوز داشته باشد یا نتواند به اندازه کافی از تکثیر ویروس جلوگیری کند. علاوه بر این ، درمان های موجود ممکن است به دلیل تجویز در بیمارستان بستری یا طولانی شوند.

ماری باویر به یک دسته از داروها به نام نوکلئوزیدهای بنزیمیدازول تعلق دارد ، که می تواند هدف مهار پروتئین کیناز UL97 CMV باشد ، بنابراین به طور بالقوه بر چندین فرآیند اصلی تکثیر CMV تأثیر می گذارد ، از جمله تکثیر DNA ویروسی ، بیان ژن ویروسی ، انسداد و پوشش بالغ. پوسته فرار می کند از هسته سلول آلوده

ماریباویر یک درمان ضد ویروسی خوراکی قابل دسترس است که هم اکنون در مرحله بالینی فاز III است و از نظر پیوند سلول های بنیادی خونساز (HSCT) یا اندام های جامدی که با عفونت CMV همراه هستند و نسبت به داروهای درمانی استاندارد CMV مقاوم یا مقاوم هستند ، پتانسیل درمانی در پیوند ( SOT) گیرندگان. در حال حاضر ، maribavir توسط هیچ کشوری تأیید نشده است. در ایالات متحده و اتحادیه اروپا ، ماربیویر به عنوان داروی یتیم (ODD) برای درمان ویرمی CMV بالینی شدید در گروه های بیمار با خطر بالا و درمان بیماری CMV در بیماران مبتلا به نقص ایمنی اعطا شده است. در ایالات متحده ، برای ماریباویر نیز داروی دستیابی به موفقیت (BTD) برای گیرندگان پیوند برای درمان عفونت های CMV مقاوم یا مقاوم به درمان های قبلی ، اعطا شده است. در چین ، maribavir مجوز ضمنی آزمایشات بالینی را در آوریل 2020 به دست آورد و علائم توسعه آن عبارتند از: برای درمان عفونت CMV یا بیماری ها.