اولین مطالعه فاز 2b Emalex در مورد اکوپیپام آنتاگونیست گیرنده دوپامین D1 در بیماران اطفال موفقیت آمیز بود!

Emalex Biosciences یک شرکت داروسازی زیستی است که به توسعه داروهای نوآورانه برای درمان اختلالات دیسکینزی و اختلالات روانی سیستم عصبی مرکزی (CNS) اختصاص دارد. اخیراً، این شرکت نتایج مثبت بالای مطالعه بالینی فاز 2b خود (مطالعه D1AMOND) را اعلام کرد. این مطالعه به ارزیابی اثربخشی و ایمنی اکوپیپام (EBS-101) در درمان بیماران کودکان مبتلا به سندرم تورت (TS) می‌پردازد. نتایج نشان داد که در مقایسه با گروه دارونما، بیماران در گروه درمان اکوپیپام به نتایج آماری معنی‌دار و بالینی معنی‌داری در نقطه پایانی اولیه و چند نقطه پایانی اثربخشی ثانویه دست یافتند. در این مطالعه اکوپیپام به خوبی تحمل شد.

سندرم تورت (TS) یک بیماری جدی با نیازهای پزشکی برآورده نشده قابل توجه است. Ecopipam یک آنتاگونیست گیرنده دوپامین-1 (D1) پیشگام است. این دارو قبلاً توسط FDA ایالات متحده به عنوان Fast Track تعیین (FTD) و تعیین داروی یتیم (ODD) برای TS اعطا شده است.

D1AMOND یک مطالعه چند مرکزی، تصادفی، دوسوکور، کنترل شده با دارونما و گروه موازی فاز 2b است. 153 مورد از کودکان و نوجوانان TS (6 تا 18 سال) در 63 مرکز بالینی در ایالات متحده، کانادا و اروپا انجام شد. ارزیابی کارایی و ایمنی اکوپیپام. در این مطالعه، بیماران به طور تصادفی برای دریافت قرص اکوپیپام یا قرص دارونما با دوز 2 میلی گرم بر کیلوگرم در روز قرار گرفتند. داروی مورد مطالعه طی 4 هفته به دوز مورد نظر تیتر شد و سپس برای یک دوره درمان 8 هفته ای نگهداری شد. نقطه پایانی اثربخشی اولیه، تغییر در مقیاس جامع شدت تیک ییل (YGTSS-TTS) از پایه تا هفته 12 است. نقاط پایانی ثانویه کلیدی شامل تصور کلی بالینی از شدت سندرم تورت (CGI-TS-S) است.

نتایج نشان داد که: (1) در تمام مقاطع زمانی از هفته 4 تا هفته 12، در مقایسه با گروه دارونما، گروه درمان اکوپیپام از نظر نقطه پایانی اولیه به نتایج معنی دار آماری و بالینی معنی دار دست یافتند. (2) از اول در تمام مقاطع زمانی از 6 هفته تا 12 هفته، گروه درمان اکوپیپام همچنین از نظر نقطه پایانی ثانویه کلیدی CGI-TS-S نتایج آماری معنی داری به دست آورد.

در این مطالعه، شایع‌ترین عوارض جانبی (بیشتر از 5 درصد نسبت به دارونما) سردرد، خستگی، خواب‌آلودگی و بی‌قراری بود. برای عوارض جانبی کمتر شایع، در مقایسه با دارونما، بیماران تحت درمان با اکوپیپام نسبت کمی بالاتر از افسردگی داشتند و برخی از بیماران اضطراب را تجربه کردند. در آزمایشگاه، علائم حیاتی، الکتروکاردیوگرام و مقیاس های رایج برای ارزیابی افکار و رفتار خودکشی، هیچ تفاوت بالینی معنی داری بین اکوپیپام و دارونما یافت نشد.

محقق اصلی این مطالعه، متخصص دیسکینزی و TS کودکان در مرکز پزشکی بیمارستان کودکان سینسیناتی، و پروفسور نورولوژی، دونالد گیلبرت، گفت: پس از دهه‌ها تحقیق در زمینه مغز و اعصاب و روانپزشکی کودکان، برای گروهی از بیماران با نیازهای پزشکی برآورده نشده گفت که این بسیار است. رضایت بخش برای به دست آوردن نتایج تحقیقاتی مثبت و معنادار است. برای گروه بیمارانی که الهام‌بخش و ترویج تلاش‌های مستمر ما هستند، ما یک قدم به ارائه یک درمان بالقوه تغییر دهنده زندگی نزدیک‌تر هستیم."

Emalex در حال آماده شدن برای ملاقات با سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و سایر آژانس های نظارتی جهانی در ماه های آینده برای بحث در مورد مراحل بعدی مربوط به فرآیند تایید دارو است. تمام داده‌های حاصل از مطالعه، از جمله جزئیات مجموعه‌های داده‌های اثربخشی و ایمنی، در یک کنفرانس علمی آتی اعلام می‌شود و به یک نشریه بررسی شده ارسال می‌شود.

ساختار مولکولی اکوپیپام (منبع تصویر: chemicalbook.com)

سندرم تورت (سندرم تورت، TS)، همچنین به عنوان سندرم ژیل د لا تورت، و سندرم تیک های متعدد-کوپرولالیا (سندرم تیک های متعدد-کوپرولالیا) شناخته می شود، یک بیماری عصبی است، با تشنج های حرکتی یا صوتی که در دوران کودکی شروع می شود، ویژگی های آن ایجاد نمی شود. داروها، دلایل پزشکی دیگر، یا ناهنجاری های عصبی اثبات شده. علائم حرکتی ممکن است شامل پلک زدن، حالات صورت، حرکات دهان، انقباض سر، بالا انداختن شانه و انقباض دست/پا باشد. علائم صوتی ممکن است شامل صداها یا صداهای سریع و بی معنی مانند بو کردن، پاک کردن گلو، خرخر کردن، پارس کردن و جیغ زدن باشد. TS یک بیماری پیچیده است. تشخیص آن اغلب به دلیل عوارض شایع پاتولوژیک مانند اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)، اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD)، اضطراب و افسردگی دشوار است.

Ecopipam یک داروی درجه یک است که در حال حاضر برای بیماران اطفال برای درمان سندرم تورت (TS) و برای بیماران بزرگسال برای درمان اختلال روانی گفتار در دوران کودکی (لکنت) ساخته شده است. Ecopipam می تواند به طور انتخابی از عملکرد انتقال دهنده عصبی دوپامین در گیرنده D1 جلوگیری کند. دوپامین یک انتقال دهنده عصبی در سیستم عصبی مرکزی است. گیرنده های آن به دو"خانواده" با توجه به ساختار آنها: D1 (شامل زیرگروه های D1 و D5) و D2 (شامل زیرگروه های D2، D3 و D4). حساسیت بیش از حد گیرنده D1 ممکن است یکی از مکانیسم های رفتارهای تکراری و اجباری مرتبط با TS باشد. داروهای درمان TS تایید شده در حال حاضر روی گیرنده های دوپامین D2 عمل می کنند.

مطالعات فاز دوم قبلی روی بزرگسالان و کودکان مبتلا به TS نشان داده است که اکوپیپام ممکن است نقش بالقوه ای در کاهش دفعات و شدت حرکات مرتبط با TS و انقباضات تارهای صوتی داشته باشد. در کارآزمایی‌های بالینی که تاکنون انجام شده است (از جمله در بیماران مبتلا به TS بزرگسال و کودک)، اکوپیپام به خوبی تحمل می‌شود و عمدتاً بر سیستم عصبی مرکزی (مانند آرام‌بخشی، بی‌خوابی، تغییرات ذهنی) و سیستم گوارشی (مانند تهوع و استفراغ) تأثیر می‌گذارد. حوادث شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده است.