بایر Adempas (riociguat) فاز چهارم مطالعه موفق است: اثربخشی قوی در بیماران مبتلا به پاسخ PDE5i ناکافی!

بایر به تازگی نتایج درمان آدمپاس (ریوچیگوات) فشار خون ریوی (PAH) فاز چهارم REPLACE را در کنفرانس بین المللی انجمن تنفسی اروپا (ERS) در سال ۲۰۲۰ اعلام کرد. نتایج نشان داد که در بزرگسالان مبتلا به PAH در معرض خطر متوسط (سازمان بهداشت جهانی گروه 1) که تحت واکنش به درمان مهارکننده فسفودی استراز 5 (PDE5i) در مقایسه با ادامه درمان PDE5i، تعویض از PDE5i به درمان Adempas بعد، نسبت بالاتری از بیماران (41٪ در مقابل 20٪) بهبود بالینی بدون زوال بالینی (نقطه پایانی اولیه کامپوزیت) به دست آورد.

آدمپاس یک آگونیست پیشگام گوانیلات سیکلاز محلول (sGC) است که می تواند به طور مستقیم sGC را تحریک کند و حساسیت خود را به سطوح پایین اکسید نیتریک (NO) افزایش دهد. این دارو تنها داروی درمانی تأیید شده توسط FDA آمریکا برای ۲ نوع فشار خون ریوی (WHO Group 1 و Group 4) است که می تواند ظرفیت ورزش بیمار را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

بایر و مرک همکاری جهانی را در مورد مدولاتورهای sGC آغاز کرده اند. آدمپاس اولین محرک sGC است که از این همکاری به دنیا آمده است. این کشور توسط بایر و مرک توسعه یافته و در ایالات متحده، کانادا، اتحادیه اروپا، ژاپن و چند کشور دیگر جهان به دست آمده است. برای فروش تایید شده است.

Sameer Bansilal, MD, senior medical director of Bayer's U.S.Medical Affairs, said: "In clinical practice, a significant proportion of patients with moderate risk PAH cannot achieve or maintain specific treatment goals when receiving PDE5i-based treatment. مطالعه REPLACE نشان داد که تا 41 درصد از بیماران پس از انتقال از درمان PDE5 به Adempas بهبود رضایت بخش دریافت کردند. دیدن این داده ها بسیار خوشحال کننده است. علاوه بر حمایت از مفهوم بهبود درمان، نتایج مطالعه REPLACE همچنین مکمل مطالعه PATENT مطالعه اخیر نشان داد که تک درمانی مبتنی بر Adempas و یا درمان ترکیبی می تواند بیماران را به خوبی مدیریت کند."

REPLACE یک مطالعه آینده نگر جهانی، چند مرکز، دو بازو، تصادفی، کنترل شده، برچسب باز فاز چهارم است که در ۸۱ سایت کارآزمایی بالینی در ۲۲ کشور انجام شده است. این مطالعه شامل 226 بیمار با خطر متوسط درمان پایدار با مهارکننده های فسفودی استراز 5 (PDE5i، sildenafil یا tadalafil) و یا همراه با آنتاگونیست گیرنده اندوثلین (ERA) اما پاسخ بالینی کافی آن را در بیماران PAH انجام شد، و اثربخشی و ایمنی تعویض از PDE5i به درمان Adempas و ادامه درمان PDE5i ارزیابی شد. خطر متوسط PAH به این عنوان تعریف می شود: با وجود دریافت دوز پایدار PDE5i و ERA، طبقه بندی عملکرد سازمان بهداشت جهانی (WHO FC) III است، و فاصله پیاده روی ۶ دقیقه ای (۶MWD) ۱۶۵ تا ۴۴۰ متر است.

نقطه پایانی اولیه کامپوزیت مطالعه این است: درمان در هفته 24، دستیابی به بهبود بالینی بدون زوال بالینی (مرگ از هر علت، بستری شدن در بیمارستان به دلیل زوال PAH یا پیشرفت بیماری) (تعریف شده به عنوان 2 از موارد زیر: 6MWD در مقایسه با افزایش پایه ≥10%/≥30m, WHO FC I/II, NT-proBNP کاهش ≥30% از پایه).

نتایج نشان داد که در هفته 24 درمان، در مقایسه با گروه بیمارانی که به درمان PDE5i ادامه دادند، نسبت قابل توجهی بالاتر از بیمارانی که به درمان آدمپاس انتقال یافته بودند به نقطه پایانی اولیه کامپوزیت (دستیابی به بهبود بالینی بدون زوال بالینی) رسیدند: 41 درصد در مقابل 20 درصد؛ OR=2.78, 95%CI: 1.53-5.06; p=0.0007). در بین بیمارانی که انواع PAH و درمان قبلی دارند، میزان پاسخ با نتایج کلی همخوانی داشت. شایع ترین رویدادهای نامطلوب (AE) معمولاً با رویدادهای مشاهده شده در مطالعه ثبت اختراع محوری همخوانی دارند. این داده ها بخشی از همکاری بین بایر و مرک است.

کارآزمایی محوری PATENT-1 یک مطالعه چند مرکزه 12 هفته ای، دو سوکور، تصادفی، کنترل شده با دارونما است که آدمپاس را در غیاب درمان قبلی (درمان اولیه) یا آنتاگونیست گیرنده اندودلین (ERA) یا داروهای پراستاگلندین (درمان دهانه ای، استنشاق شده، زیر جلدی) (درمان شده) بیماران بالغ PAH (443 نفر) اثربخشی و ایمنی ارزیابی کرد.

نتایج نشان داد که در مقایسه با گروه دارونما، گروه درمان آدمپاس پیشرفت هایی را در نقاط پایانی متعدد مرتبط با بالینی نشان دادند، از جمله: فاصله پیاده روی 6 دقیقه ای (6MWD) 36 متر (95 درصد CI: 20 متر تا 52 متر؛ 001/0p<0.0001) ,="" world="" health="" organization="" functional="" classification="" (fc;="" p="0.0033;" most="" patients="" are="" who="" fc="" ii="" or="" iii="" at="" baseline="" examination),="" clinical="" deterioration="" time="" (ttcw;="" p="0.0046)" and="" pulmonary="" vascular="" resistance="" (-226="" dyn·s·cm="" -5;="" 95%ci:="" -281="" to="" -170],=""><0.001), n-terminal="" b-type="" natriuretic="" peptide="" precursor="" (nt-probnp;="" -432ng/ml[95%ci:-782="" to="" -82],=""><>

در مطالعه PATENT، در مقایسه با گروه دارونما، شایع ترین رویدادهای نامطلوب (≥3٪) در گروه AAdempas سردرد (27 درصد در مقابل 18 درصد)، سوء هاپپسی/گاستریت (21 درصد در مقابل 8 درصد)، و سرگیجه (20 درصد) در مقابل 13 درصد، تهوع (14 درصد در مقابل 11 درصد)، 20 درصد اسهال (۱۲٪ در مقابل ۸٪)، کاهش فشار خون (۱۰٪ در مقابل ۴٪)، استفراغ (۱۰٪ در مقابل ۷٪)، کم خونی (۷٪ در مقابل ۲٪) ، بیماری رفلاکس معده و مری (۵٪ در مقابل ۲٪) و یبوست (۵٪ در مقابل ۱٪). در مقایسه با گروه دارونما، اتفاقات شایع تر در گروه آدمپاس تپش قلب، گرفتگی بینی، خونریزی بینی، دیسفاژی، فشار خون شکم و آدم محیطی بود.