درمان اول Adjuvant (پس از عمل) : EGFR هدف قرار دادن مواد مخدر Tagrisso (osimertinib) توسط FDA ایالات متحده تایید شد!

AstraZeneca به تازگی اعلام کرد که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) داروی هدفمند ضد سرطان تاگریسو را تأیید کرده است (اوزیمرتینیب) به عنوان یک درمان کمکی (پس از عمل) برای درمان تومورهای کامل که درمان شده اند. بیماران بالغ مبتلا به جهش گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFRm) سرطان ریه سلول های غیر کوچک (NSCLC) در مرحله اولیه (مرحله IB/II/IIIA) از عمل Resection.

تاگریسو برای بیماران EGFRm که حامل کاهش اکسون ۱۹ یا جهش L858R اکسون ۲۱ در تومور هستند مناسب است. این تصویب از طریق پروژه آزمایشی بررسی بی درنگ آنکولوژی FDA (RTOR) تصویب شد و پنج کشور دیگر از طریق پروژه اوربیس FDA در فرایند تسلیم و بررسی همزمان شرکت کردند. در ماه ژوئیه سال جاری ، FDA اعطا Tagrisso تعیین مواد مخدر دستیابی به موفقیت (BTD) برای نشانه های فوق ذکر شده است. در چین، درخواست تاگریسو برای درمان کمکی NSCLC EGFRm اولیه تحت بررسی اولویت قرار دارد. علاوه بر این، اتحادیه اروپا نیز در حال انجام یک بررسی نظارتی از این نشانه است.

تاگریسو یک بازدارنده نماینده سوم مولکول کوچک دهان EGFR-TKI است که توسط بسیاری از کشورهای جهان (از جمله ایالات متحده، ژاپن، چین، و اتحادیه اروپا) تأیید شده است: (۱) درمان خط اول بیماران EGFRm NSCLC که به صورت محلی پیشرفته یا متاستاتیک هستند؛ (2) درمان خط دوم از بیماران NSCLC محلی پیشرفته یا متاستاتیک با جهش مثبت EGFR T790M.

سرطان ریه یک بیماری ویرانگر است. اگرچه تا ۳۰٪ از بیماران NSCLC ممکن است به اندازه کافی زود تشخیص داده شوند تا عمل جراحی بالقوه را بپذیرند، اما عود بیماری در بیماری زودهنگام بسیار شایع است. نزدیک به نیمی از بیماران تشخیص داده شده در IB مرحله، بیش از سه چهارم از بیماران تشخیص داده شده در مرحله IIIA در عرض 5 سال عود خواهند کرد.

این تصویب بر اساس نتایج اثربخشی بی سابقه مطالعه فاز سوم ADAURA است. داده ها نشان می دهد که در مرحله اولیه (IB/II/IIIA) بیماران EGFRm-NSCLC که تحت عمل جراحی کامل تومور قرار گرفته اند، تاگریسو در مقایسه با دارونما برای عمل جراحی استفاده می شود. درمان پس از کمک درمانی به طور قابل توجهی بقای بدون بیماری (DFS) را طولانی کرد و خطر عود یا مرگ بیماری را به طور قابل توجهی ۸۰٪ کاهش داد.

شایان ذکر است که کارآزمایی ADAURA اولین کارآزمایی بالینی جهانی است که مزایای قابل توجه آماری و بالینی یک مهارکننده EGFR را در درمان کمکی سرطان ریه ارزیابی می کند. نتایج برای اولین بار تایید می کند که یک مهارکننده EGFR این پتانسیل را دارد که پیشرفت سرطان ریه جهش یافته اولیه EGFR را تغییر دهد و امید به درمان را در اختیار بیماران قرار دهد.

دیو فردریکسون، معاون اجرایی بخش انکولوژی AstraZeneca در این مورد می گوید: «در ایالات متحده، بیماران مرحله اولیه EGFRm NSCLC برای اولین بار درمان هدفمند و بیومارکر محور دریافت کرده اند. این تصویب درمان های پس از عمل جراحی و شیمی درمانی را از بین می برد. ایده پایان دادن، چرا که نتایج مطالعه ADAURA نشان می دهد که درمان گاتریسو می تواند مسیر این بیماری را به طور قابل توجهی تغییر دهد. ما هنوز متعهد به درمان بیماران سرطانی در اسرع وقت به دلیل آنها هنوز هم ممکن است شانس درمان داشته باشد."

ADAURA یک مطالعه تصادفی، دو سوکور، جهانی، کنترل شده با دارونما فاز III است که در 682 بیمار اولیه (IB/II/IIIA) EGFRm-NSCLC که عمل جراحی کامل تومور و شیمی درمانی کمکی استاندارد اختیاری پس از عمل دریافت کرده اند، اثربخشی و ایمنی تاگریسو را برای درمان کمکی ارزیابی کرده است. در مطالعه، بیماران گروه آزمایش به مدت سه سال یا تا زمانی که بیماری عود کرد، یک بار قرص دهانه روزانه تاریسو ۸۰ میلی گرم دریافت کردند. این تحقیق در بیش از ۲۰۰ مرکز بالینی در بیش از ۲۰ کشور اروپا، آمریکای جنوبی، آسیا و خاورمیانه انجام شد. نقطه پایانی اولیه بقای بدون بیماری (DFS) در بیماران مرحله II/IIIA است، و نقطه پایانی ثانویه کلیدی DFS در بیماران IB/II/IIIA مرحله است. خواندن داده ها در ابتدا در سال ۲۰۲۲ انتظار می رود.

در آوریل ۲۰۲۰ کمیته مستقل نظارت بر داده ها پس از ارزیابی مشخص کرد که مطالعه به اثربخشی قریب به اتفاق دست یافته است. بر اساس این نتیجه، IDMC توصیه می کند که این مطالعه را 2 سال پیش بی رویه کند. در زمان قطع داده ها، داده های بقای کلی (OS) به نفع تاگیسو است، اما هنوز بالغ نشده است. این مطالعه به ارزیابی OS که نقطه پایانی ثانویه دیگری از مطالعه است ادامه خواهد داد.

داده های دقیق منتشر شده در نشست سالانه ASCO در سال ۲۰۲۰ نشان داد که از نظر نقطه پایانی اولیه DFS در بیماران مرحله II/IIIA، گاتریسو مورد استفاده در درمان کمکی (پس از عمل) خطر عود یا مرگ بیماری را ۸۳٪ کاهش داد (HR=0.17; 95%) CI: 0.12, 0.23; پرويز<0.0001). the="" key="" secondary="" endpoint-dfs="" results="" of="" the="" entire="" study="" population="" (phase="" ib/ii/iiia="" patients)="" showed="" that="" tagrisso="" reduced="" the="" risk="" of="" disease="" recurrence="" or="" death="" by="" 80%="" (hr="0.20;" 95%ci:="" 0.15,="" 0.27;=""><0.0001) .="" two="" years="" later,="" 89%="" of="" patients="" in="" the="" tagrisso="" treatment="" group="" were="" alive="" and="" disease-free="" after="" surgery,="" compared="" with="" 53%="" in="" the="" placebo="" group.="" consistent="" dfs="" results="" were="" observed="" in="" all="" subgroups,="" including="" patients="" undergoing="" postoperative="" chemotherapy,="" patients="" undergoing="" surgery="" only,="" asian="" patients,="" and="" non-asian="" patients.="" in="" this="" study,="" the="" safety="" and="" tolerability="" of="" tagrisso="" are="" consistent="" with="" previous="">

روی اس هربست، ام دی، محقق ارشد مطالعه ADAURA و مدیر بخش انکولوژی در مرکز سرطان ییل و بیمارستان سرطان اسمیلو در این باره اظهار نظر کرد: «این تصویب یک پیشرفت دگرگون کننده و عمده برای بیماران مبتلا به NSCLC اولیه EGFRm است، حتی پس از موفقیت پس از عمل جراحی و پس از آن شیمی درمانی کمکی، این بیماران نیز با نرخ عود بالایی مواجه هستند. تابریسو یک طرح درمانی جدید بسیار مورد نیاز ارائه خواهد کرد که پتانسیل تغییر عمل پزشکی و بهبود پیش آگهی این بیماران را دارد.»

سرطان ریه علت اصلی مرگ و میر سرطان در مردان و زنان است, حسابداری برای حدود یک پنجم از تمام مرگ و میر سرطان, پیشی گرفتن از پستان, پروستات, و سرطان روده بزرگ ترکیب. سرطان ریه به طور گسترده ای به سرطان ریه سلول های غیر کوچک (NSCLC) و سرطان ریه سلول های کوچک (SCLC) تقسیم می شود که NSCLC ۸۰ تا ۸۵٪ آن ها را به خود حساب می کند. حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از بیماران NSCLC در زمان تشخیص بیماری قابل تقدیس دارند و بیشتر بیماران مبتلا به NSCLC قابل تقدیس در نهایت پس از عمل جراحی (عمل جراحی کامل) عود خواهند کرد.

حدود ۱۰ تا ۱۵٪ از بیماران NSCLC در ایالات متحده و اروپا، و حدود ۳۰ تا ۴۰٪ در آسیا، جهش یافته EGFR (EGFRm) NSCLC دارند. این بیماران به ویژه نسبت به درمان گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی تیروزین کیناز (EGFR-TKI) حساس هستند. چنین داروهایی می توانند مسیرهای سیگنالینگ سلولی را که رشد تومور را رانندگی می کنند، مسدود کنند.

تاگریسو نسل سوم برگشت ناپذیر EGFR-TKI است که می تواند بر مقاومت نسل اول و دوم EGFR-TKIs در این کلاس از داروها غلبه کند، از جمله Roche/Astellas Tarveca، AstraZeneca Iressa (Iressa)، Boehringer Ingelheim Gilotrif (afatinib).

تاگریسو می تواند حساسیت EGFR و جهش های مقاومتی EGFR-T790M را مهار کند، و فعالیت بالینی علیه متاستاز سیستم عصبی مرکزی دارد. تا به حال، Tagrisso 40mg و 80mg یک بار قرص دهان روزانه در بسیاری از کشورها (از جمله ایالات متحده، ژاپن، چین، و اتحادیه اروپا) برای درمان خط اول EGFRm پیشرفته NSCLC تایید شده است، و در بسیاری از کشورها (از جمله ایالات متحده، ژاپن، چین، اتحادیه اروپا) برای درمان خط دوم بیماران مبتلا به جهش EGFR T790M مثبت پیشرفته NSCLC مورد استفاده قرار گرفت.

در حال حاضر، AstraZeneca در حال توسعه Tagrisso برای بیماری های ناپایدار پیشرفته محلی (مطالعه لورا)، همراه با شیمی درمانی برای درمان بیماری متاستاتیک (FLAURA2)، همراه با داروهای جدید بالقوه برای حل مقاومت به EGFR TKI (مطالعه ساوانا، مطالعه باغ) است.